Vereniging van motorisch gehandicapten en hun ouders
Volg de BOSK op BOSK Hyves BOSK Facebook BOSK Twitter BOSK movies BOSK in beeld op Flickr BOSK Linkedin BOSK nieuws-feed
MyBOSK Kids Home
Print Mail Home Home    Mail    Print
normaal groter zeer groot
Verander de tekstgrootte

Bekentenis

Floor van der Wal - juni 2010



Zoals de titel van deze column al zegt, ga ik jullie een bekentenis doen... Ik ben namelijk verslaafd. Nu al zo’n drie jaar. En als ik hier nu alleen zelf last van had. Maar dat is niet het geval. Mijn verslaving heeft ook invloed op mijn omgeving. Familie, vrienden, collega’s, mijn huisgenoot en zelfs mijn ex vriendje, ze hebben allemaal tijdelijk of langdurig mijn verslaving overgenomen.

Ik heb geen idee hoe het zo ver heeft kunnen komen. Ik heb ook al een aantal keer geprobeerd om te stoppen, maar het lukt me gewoon niet. De intentie is er maar de uitvoering blijft achterwegen. Misschien dat ik het ook niet echt wil. Dat hoor je wel vaker bij mensen die van hun verslaving af willen komen, rationeel weten ze dat ze eigenlijk moeten stoppen, maar diep van binnen willen ze dat toch niet echt.

Zelfs nu mijn ouders me voor mijn verjaardag een Senseo hebben gegeven, kan ik er niet mee stoppen. Ik moet toegeven dat ik zelfs op dit moment ook weer met Nescafé’s Latte Macchiato achter mijn laptop zit. De lekkerste koffie die er is. Op de koffie verkeerd in Toomler na dan.

Nu hoor ik jullie opgelucht ademhalen en denken, ooow, maar dat valt toch wel mee?! Er zijn zoveel mensen die verslaafd zijn aan koffie. Dat is waar, maar ik ben niet gewoon verslaafd aan koffie, ik ben verslaafd aan oploskoffie, nep koffie, poeder met water dat door mij geperfectioneerd wordt met een scheutje melk. Suiker hoeft er niet in want het is al gezoet. Het is trouwens ook nog eens een dure verslaving. Een pad voor in de Senseo kost aanzienlijk minder geld dan een zakje Nescafé Latte Macchiato en wat calorieën betreft, dat verdring ik, want het aantal calorieën in 1 zo’n zakje is om te huilen...

Dus hier zit ik dan weer met mijn kop calorie rijke NEP koffie dicht te groeien achter mijn laptop. Want iedere dag heb ik weer een goed excuus om toch 1, 2, 3 en soms wel 4 oploskoffie te nuttigen: ik heb hard gewerkt, ik moet optreden, ik heb gesport, ik ben grapjes aan het schrijven en dat gaat goed, of niet. Het maakt niks uit, ik vind altijd wel iets waardoor ik toch weer volgens mezelf recht heb op mijn enige echte nep koffie.

Nep koffie is ook echt niet stoer ofzo, ik weet dus ook niet zo goed of deze column wel goed is voor mijn imago. Zo meteen word ik dat meisje dat nep koffie drinkt. Nou daar ben je mooi klaar mee, zie daar maar eens van af te komen. Toch wil ik dit schrijven, met alle risico’s die eraan vast zitten.

Misschien blijf ik nu het Nescafé Latte Macchiato meisje. Maar in plaats van me ervoor te schamen, ben ik er trots op. Nescafé Latte Macchiato hoort bij mij en ik hoor bij Nescafé Latte Macchiato, punt uit!

Daar drink ik een Nescafé Latte Macchiato op, cheers!

Floor

Terug »
Powered By Remotion