Word lid!
1 mei 2017

"Participatie met iedereen, voor iedereen!"

Foto mij zwart wit

Op 19 april 2017 jl las ik via de facebookpagina van de Partij Voor Gehandicapten PVG een artikel geschreven door Illya Soffer, de directeur van IEDER(IN). IEDER(IN) is de koepelorganisatie van mensen met een lichamelijke handicap, verstandelijke beperking of chronische ziekte. Ieder(in) is daarmee het grootste netwerk in Nederland van mensen met een beperking. Mijn bevindingen over deze column van haar wil ik graag met jullie delen.

Mensen met een arbeidsbeperking staan voor dichte deuren. Terwijl de deur van de arbeidsongeschiktheidsuitkering steeds verder sluit, blijft de deur naar passende arbeid gesloten. Dit beleid zet mensen met een beperking klem, en dat is om te huilen. Om eerlijk te zijn moet ik mij hierbij bij aansluiten. Ik heb zelf geluk gehad met mijn werk bij de Fysiotherapiepraktijk, maar voor mensen met een beperking is het moeilijk om aan de slag te kunnen en te komen. Je moet geluk hebben met een passende baan / daginvulling. Dit ligt ook aan je beperking en inzet, dit kun je niemand kwalijk nemen, en dit is zeer logisch. Er wordt gauw gezegd: Voor hulpmiddelen kun je terecht bij het UWV? Dit klopt. Maar met hulpmiddelen alleen ben je er nog steeds niet. De werkgever moet het zien zitten, je moet als werknemer ook open kunnen zijn, en goed weten wat je wel en wat je niet kunt. Ik kan hier zelf over meepraten. Gelukkig weet ik voor mijzelf wat ik kan en wat ik niet kan, en wat lastig is voor mij. Je moet hierover gewoon open zijn, allereerst naar jezelf vervolgens naar je werkgever en je collega's niet te vergeten. Werken met een beperking gaat nu eenmaal niet vanzelf. Het vraagt om aanpassingen en dus investeringen. Soms kleine, soms grote, Dit is niet alleen een verantwoordelijkheid van werkgevers in de marktsector, maar juist ook een schone taak voor gemeenten. Zowel werknemers als werkgevers hebben een steuntje in de rug nodig om hun schouders onder werk voor iedereen te kunnen zetten. Aldus Ilya Soffer.

 

Hier kan ik mij volledig bij aansluiten. Vanuit de gemeente heb ik zelf geen steun gekregen met het zoeken naar werk, ik ben op eigen initiatief opzoek gegaan naar een zinvolle werkplek / daginvulling. Natuurlijk wil je dit voor zover het kan zelf doen, maar een beetje steun is totaal niet verkeerd. Ik heb proberen te vechten voor een passende plek. Dit moet je als mens met een beperking blijven doen in de samenleving anders kom je er helaas niet in deze samenleving!

 

Haar column lezen? Klik dan hier.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden