Word lid!
26 januari 2016

100% afgekeurd en toch werken

10300205_1602515016638069_777609127509369242_n

Zoals jullie weten vond mijn lichaam het op 13-jarige leeftijd nodig om gehandicapt te worden. Enfin, dat hele verhaal staat hier op deze website dus daar ga ik niet verder op in.

Over de loop der jaren heb ik getracht te studeren (niet altijd makkelijk met een handicap) en te werken (ook niet altijd makkelijk met een handicap). Qua studie was het voornamelijk lastig met vervoer (OV en gehandicapt zijn is een lastige combinatie) en met de lengte van een schooldag (volhouden en concentreren met pijn, medicatie en een handicap is ook een lastige combinatie). Mijn eerste bijbaantje was bessen plukken in de Betuwe (de hele dag staan met een handicap is pijnlijk) en mijn tweede bijbaantje was vakken vullen bij de Albert Heijn (de hele dag staan en lopen met een handicap is nog pijnlijker). Na een zéér succesvolle carrière bij de Karwei die door omstandigheden (gehandicapt worden is niet handig) tot een vroeg einde kwam (doorgaan ondanks je pijn wat destructief voor je handicap is en dan maanden uitval hebben is ook niet handig) kwam ik bij het UWV terecht.

Bij het UWV heb ik alle afdelingen in een korte tijd gezien.

 

Na het eeuwige verlof wat ik kreeg van de Karwei kwam ik in de WW terecht wat gelijk staat voor ‘solliciteren tot je erbij neervalt’. Eerst kijk je rustig rond naar welke vacatures bevallen en aan het einde van je WW solliciteer je op: ‘masseuses gevraagd voor stijlvolle massagesalon’ en ‘flexibele schoonmaker met organisatie talent’. Na een gesprek met een verzekeringsarts kwam ik in de ziektewet terecht en ging ik revalideren, niet belangrijk verder. Nadat ik dat had afgerond kwam ik in de WIA terecht. Inmiddels was duidelijk geworden dat ik tijdelijk niet meer kon werken. Na een volgend gesprek werd ik door een andere arts en commissie voor de volledige 100% afgekeurd om te werken.

 

In de tussentijd is er nog het één en ander voorgevallen maar het is tijd om to the point te komen. Aanstaande maandag hoop ik een contract te tekenen bij dit geweldige bedrijf. Ruim een jaar geleden schreef ik een blog waarin ik mijzelf aanbood voor gratis werk. Dat leverde een paar duizend reacties op. Na overleg met het UWV zijn we begonnen met een zogenaamde proefplaatsing. Een periode waarin ik langzaam kon opbouwen naar een x-aantal uur werken. Dat was erg wennen. Zo sliep ik bijvoorbeeld iedere middag minimaal 2 uur. In de eerste instantie begon ik ’s ochtends met werken tot een uur of 12, daarna was ik bekaf en kon ik slapen. Na enige tijd ging ik tot 1 uur werken, daarna 2 uur, 3 uur en uiteindelijk nu 4 uur. Ik ben, zoals jullie begrijpen, hier ontzettend blij mee!

 

Dus… iemand een grafsteen nodig?

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden