Word lid!
29 juni 2015

Al die prikkels..

cropped-Kimberley-Tseng-300x300

Samen met de rest van het gezin zit ik beneden op de bank. De televisie staat aan. Ik zou eigenlijk mijn boek er wel bij willen pakken, maar ik weet dat ik hem gauw weer weg zou leggen. Daarom besluit ik wat blogs te lezen via mijn telefoon. Nee, dit is het ook niet. Ik pak mijn laptop en begin te schrijven.

Lezen lukt mij niet als er zoveel geluiden om mij heen zijn. Een statusupdate op Facebook gaat nog wel, maar wil ik echt in een verhaal komen, dan moet het stil zijn. Buiten lezen gaat ook wel redelijk goed, alleen met de geluiden van de natuur. Als de buren in de tuin een beetje luid praten, wordt het al een stuk lastiger.
Dit is een stukje wat ik nog moeilijk vind om te accepteren.

 

Alleen met lezen?
Nee, ik heb het ook op feesten, verjaardagen etc.. Het aanwezig zijn in groepen kost mij meer energie door al de prikkels om mij heen. Daarom zeg ik ook nooit zoveel op verjaardagen. Ik meng mij niet constant in gesprekken. Vaak zit ik erbij en luister ik. Soms volg ik het gesprek. Als ik het de moeite waard vind en het gesprek interessant genoeg vind, probeer ik mij af te sluiten voor de andere en focus ik mij op hetgeen wat ik wil volgen. Een andere keer haak ik halverwege af of ik doe geeneens mijn best om mij te concentreren. Dan zit ik in mijn eigen wereldje gewoon aanwezig te zijn.

 

Minder filters
We hebben allemaal filters waardoor indrukken van buitenaf binnenkomen en in de hersenen worden verwerkt. Bij mij ontbreken er een aantal filters waardoor prikkels sneller en harder binnenkomen. Hierdoor moeten mijn hersenen sneller in actie komen en reageren ze ook op prikkels die normaal aan je aandacht voorbij gaan.
Zo kan ik mij al vrij snel irriteren aan het blazende geluid van een computer die aanstaat of aan een tikkende klok. Dit gaat zover dat ik een keer tot twee keer toe mijn bed uit ben geweest om een nieuw klokje te verplaatsen: eerst naar de gang (mijn deur dicht) en toen naar een kastje in de badkamer, omdat ik nog steeds niet kon slapen door het geluid.

 

De oorzaak
Sinds een jaartje snap ik dat dit een gevolg is van mijn hersenletsel. Daarvoor vond ik het vooral bloedirritant en kon ik me er heel erg over opwinden. De wetenschap waar het vandaan komt helpt mij bij het acceptatieproces. Wanneer ik niet weet waarom iets is zoals het is vind ik dit lastiger. Dan wil ik het trainen, oefenen totdat ik het wel kan.

 

Nu kan ik er steeds beter mee omgaan. Ik probeer twee drukke gelegenheden op één dag te voorkomen en als het de vermoeidheid waard is, zoals dat o.a. het geval is bij een week kamp, zorg ik dat ik de week erna vrijhoud om bij te komen, op te laden en mijn weekritme weer op te pakken.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden