Word lid!
24 augustus 2015

Blaas! One, Two, Three GO!!

Tijs54

Zoals in de vorige berichten aangegeven moesten we in augustus voor een tweede blaasonderzoek. Naar aanleiding van het eerste blaasonderzoek in juni was de blaas medicatie (dridase) van Tijs verhoogd. Het doel hiervan is om te zorgen dat de blaas wat Tijs wat rustiger werd. Verder was de blaas van Tijs wat klein (hij kon 22 ml vloeistof ophouden). Afgelopen donderdag hadden we een afspraak staan bij het WKZ.

Om 08.30 werden we verwacht in het WKZ. Als eerste krijgt Tijs een echo van zijn nieren. We kijken een beetje mee op het scherm. Helaas weten wij natuurlijk niet waar we naar moeten kijken maar dit doe je toch automatisch. Ik merk aan mezelf dat wanneer de echoscopiste wat langer op één plek blijft hangen ik me gelijk zorgen maak. Het zal toch wel goed zijn???

 

Na de echo wordt er direct overleg gepleegd met de arts. We mogen in de behandelkamer wachten. Gelukkig is alles goed en kunnen we met een gerust hart door naar het blaasonderzoek. Om 09.00 uur komen we aan bij de uroloog.

 

Net als de vorige keer krijgt Tijs twee plakkers op zijn billen en één plakker op zijn been geplakt om de spieractiviteit van de bekkenbodem te meten. Ook word de meetsonde via de anus ingebracht om de druk in zijn buik te registreren.

 

De eerste meting:
Na 58 ml vloeistof in zijn blaas begon Tijs te plassen. Dit was al een grote verbetering ten opzicht van de vorige keer!
Uit de meting komt naar voren dat de blaas van Tijs een stuk rustiger is dan de vorige keer. De medicijnen doen goed hun werk. Wel blijkt dat rond de 40 ml de blaas wel een beetje begint samen te trekken. Er blijft helaas wel wat vloeistof in de blaas achter. Hoewel de eerste meeting volgens de uroloog altijd een beetje rommelig is voel ik me toch een beetje sip worden. De vorige keer kon hij leegplassen en nu niet meer!

 

De tweede meting:
Tijs zijn blaas wordt weer gevuld. Ondertussen is Tijs heerlijk in slaap gevallen. Ook deze keer geeft zijn blaas bij de 40 ml weer wat onrust maar dat neem gelukkig snel weer af. Bij 75 ml begint Tijs te plassen! Twee derde van de inhoud plast hij zelf uit en een derde wordt nog uit zijn blaas opgetrokken.

 

De derde meting:
Tijs slaapt nog steeds lekker door! Erg handig volgens de uroloog. Zo kun je echt goed zien hoe zijn blaas reageert zonder andere invloeden. Ook dit keer weer bij 40 ml een wat onrustige blaas. Maar ook dit keer neemt de onrust weer af.
Bij 75 ml begint Tijs weer te plassen. Dit keer plast hij 65 ml zelf uit en wordt en nog 10 ml uit zijn blaas opgetrokken.

 

Conclusie:
Het blaasonderzoek is goed gegaan. De verhoging van de medicijnen had hij echt nodig. Ikzelf baalde er in eerste instantie van dat hij zijn blaas niet meer leeg plaste. De uroloog vertelde me dat deze situatie veel beter is dan de vorige. In de vorige situatie werd zijn blaas eigenlijk leeg geplast door de tegengestelde drukken in zijn blaas. Deze drukken leveren op den duur nierproblemen op. Nu met de verhoogde medicatie is zijn blaas veel rustiger en kan meer opslaan. Wat veel gunstiger is voor de toekomst! We moeten het gewicht van Tijs in de gaten houden. Als hij boven de 8 kilo is voordat wij weer op de poli zijn geweest dan moeten we even bellen. De medicatie van Tijs hangt vast aan zijn gewicht. Dit is nu mooi op elkaar afgestemd. Het zou zonde zijn als we achter de feiten gaan aanlopen door zijn medicatie niet aan te laten passen.

 

Afgelopen week zat mijn zomervakantie er weer op en moest ik weer gaan werken. Toen ik woensdag Tijs ophaalde bij mijn moeder vertelde ze dat Tijs zelf van zijn rug naar zijn buik was gedraaid! En ook de volgende dag werd ik door Tijs zijn andere oma bericht dat Tijs was omgedraaid! Wat super goed! En wat super STOM dat ik dit niet als eerste heb gezien! Ik baalde hier toch wel van. En voelde me echt een beetje gepasseerd!!! Ik oefen al weken met hem en elke keer als hij op zijn zij draaide stond ik al aanmoedigend te juichen! Gelukkig was het zaterdag ook hier raak! Eindelijk hebben we Tijs zien omrollen!!!!!

 

Wat gebeurt er toch met de gevoelens van een vrouw zodra ze moeder wordt?!?!?!?!
Ik heb sinds de geboorte van Tijs zo'n groot verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkeld! Uiteraard weet ik dat ook de oma's goed voor hem zorgen maar ik ben toch altijd blij als hij in mijn buurt is! Daarnaast maak ik me bij elk onderzoek of controle toch weer zorgen of "alles toch wel goed is?" Zelfs als we in de auto zitten ben ik constant aan het 'zeuren' op manlief. Rij niet zo hard, kijk uit voor die auto, hou eens wat meer afstand! Als ik mezelf hoor klagen heb ik soms wel beklag met hem! Gelukkig is hij een nuchtere man en trekt zich van mijn gezanik dus niet zoveel aan :)!!

 

Onze eigen fysiotherapeut was vandaag ook weer terug van vakantie! Leuk om te zien hoe ze vond dat Tijs voorruit was gegaan. En dat hij kon omrollen was natuurlijk helemaal een mooie verrassing voor haar! Qua motorische ontwikkelen zit Tijs helemaal op de lijn en vertoond hetzelfde gedrag wat kinderen zonder spina ook vertonen! 

 

Nicole_B2_Blaas.jpg

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden