Word lid!
15 april 2013

Classificatie soap

xLaurens Rijpstra 0007

Is het de bedoeling om een paralympisch sporttalent te classificeren in een klasse waar hij door zijn handicap blessures aan overhoudt? Volgens Laurens niet! Lees in zijn nieuwe blog waar hij allemaal mee te maken krijgt op weg naar paralympisch succes.

In mijn vorige blog heb ik voornamelijk geschreven over een blessure in de lies. Ik zou hier een vervolg op kunnen schrijven aangezien ik nog steeds last heb van deze blessure. Door deze aanhoudende klachten heb ik besloten om te wisselen van roeiklasse.

 

Verschillende klassen

Ik roeide eerst in de zogeheten LTA klasse (Legs, Trunk, Arms). Hier gebruikte ik dus mijn hele lichaam om te roeien. Na onderzoek van mijn arts en mijn eigen ervaring werd duidelijk dat er een lichte vorm van spasme optreed tijdens het roeien met de benen. Door dit gegeven en de aanhoudende liesklachten heb ik samen met mijn coach besloten om over te stappen op de TA (Trunk, Arms) klasse. Hiermee gebruik ik, zoals de naam al doet vermoeden, alleen mijn bovenlichaam.

 

Tussen wal en schip

Om als paralympisch sporter mee te doen aan toernooien moet je eerst geclassificeerd worden voor een bepaalde klasse. Ik heb zaterdag een onofficiële classificatie gehad. Wat blijkt? Ik zit tussen het spreekwoordelijke wal en het schip. Ik kan waarschijnlijk, volgens de keuring te veel met mijn benen roeien om voor de TA klasse in aanmerking te komen. Het feit dat ik al maanden last krijg tijdens het roeien in de LTA klasse speelt daarbij geen rol. Lichamelijke ongemakken bij de uitvoering van de sport worden namelijk niet meegerekend. Dus als iemand volgens de keuring technisch een sport kan beoefenen is dat leidend. Dat er door de beperking secundaire klachten komen, zoals bijvoorbeeld de liesklachten die ik heb, is niet relevant voor de classificatie. Dikke vette pech dus. Dit terwijl deze klachten direct gevolg zijn van mijn handicap.

 

De test

Een onderdeel van de test is dat je twee minuten moet roeien op een roei-ergometer. Tijdens die twee minuten trad er niet veel spasme op. Wat goed uitgelegd kan worden, tenzij je wil dat je niet voor de LTA klasse geclassificeerd wordt, maar voor de TA. Tijdens andere onderdelen van de test, waar wordt gekeken naar kracht en bewegingsuitslagen scoorde ik minder goed, wat dus eigenlijk weer beter was.

 

Ik ging na mijn twee uur durende TA training nog een keer op de ergometer zitten om hetzelfde testje nog een keer te doen. Dit keer waren de resultaten minder goed, wat voor mij dan weer positiever is. Snapt u het nog?

 

En nu verder?

Naar mijn idee moet er tijdens de classificatie toch iets meer gekeken worden naar wat de sporter zelf aangeeft. Ik snap dat er regels moeten zijn om het veld zo eerlijk mogelijk te maken. Het is voorlopig nog afwachten welke klasse het precies gaat worden. Maar een sporter classificeren voor een klasse waar hij door zijn handicap blessures aan overhoudt lijkt me ook niet de bedoeling.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden