Word lid!
20 maart 2014

Confrontatie in de dierentuin

profielfoto 2

Sinds kort is Elinde dol op de dierentuin. Omdat Karen de beroerdste niet is, raapt ze zo af en toe moed bij elkaar en reizen ze samen af naar Artis. Dat daar soms moed voor nodig is, komt doordat Artis niet alleen maar vol zit met enge dieren maar ook met kinderen, gewone gezonde kinderen. Dit is wel eens confronterend vertelt Karen in haar nieuwe blog!

Sinds kort is Lin dol op de dierentuin. Ze wil alleen nog maar Jip en Janneke in Artis lezen en als het even kon zou ze elke dag naar Artis toegaan. Omdat ik de beroerdste niet ben, raap ik zo af en toe (minstens elke twee weken) mijn moed bij elkaar en reizen we samen af naar Artis. Dat ik daar soms moed voor nodig heb, komt doordat Artis niet alleen maar vol zit met enge dieren maar ook met kinderen, gewone gezonde kinderen. Het tegenkomen van gezonde kinderen kan namelijk best wel eens confronterend zijn. De vorige keer in Artis werd ik weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt.

 

Genieten

Lin zat, zoals zo vaak, intens te genieten van de appels etende apen op de apenrots terwijl ik, met mijn rug naar de apen, zat te genieten van het zonnetje. Naast het zonnetje had ik ook uitzicht op de rekken met kinderkarretjes. Ze waren blijkbaar schaars die dag want er stond er nog maar één.

 

Twee kinderen

Op dat moment komen er twee kinderen aanrennen. Ze komen tegelijk aan bij het karretje en je voelt de bui al hangen. ‘Mama, ik wil in een karretje,’ zegt de een. ‘Papa, ik was eeeeerdur,’ zegt de ander. ‘Neeheee,’ zegt de een terwijl ze het karretje vastpakt alsof ze het karretje met haar leven moet beschermen. ‘Papaaahaaaa’ zegt het jongetje met een pruillip. ‘Mama, ik wíl niet lopen’ zegt het meisje terwijl ze begint te huilen.

 

Rolstoel E

n het enige waar ik aan kan denken tijdens deze scene is Lin. Lin die zo graag wél zelf wou willen lopen maar het niet kán. Ja, als het maar even kon zou ik die twee luie kinderen maar al te graag in Lins rolstoel stoppen en dan samen met Lin hand in hand de dierentuin weer uitlopen. Dan mogen die ouders hun kinderen hun hele leven rondduwen in een rolstoel, zijn die kinderen ook weer blij: dan hoeven ze niet te lopen, nóóit meer.

Luxe

Maarja, zo is het nou eenmaal niet. En, bedenk ik me, die kinderen weten ook niet beter. Ze hebben nog geen flauw idee wat een luxe het eigenlijk is om zelf te kunnen lopen. En eigenlijk hoop ik ook wel voor ze dat ze er ook nooit achter hoeven te komen.

 

Hand in hand

Ondertussen hebben de apen hun appels op en is Lin het eindelijk zat. Samen lopen we, hand in hand, de dierentuin uit. Eén hand in Lins hand, en met de ander duw ik de rolstoel.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden