Word lid!
21 mei 2015

De grote kleine cadeautjes in het leven

cropped-Kimberley-Tseng-300x300

Oké, ik zou liever gezond zijn. Dat zal ik niet ontkennen. Een “zorgeloos” leventje lijden. Geen rekening hoeven houden met wat mijn lijf aankan. Een leuke sport uitoefenen, studeren, werken, stappen. Hier heb ik vaak genoeg over gedroomd en ik heb nog steeds mijn baaldagen en momenten. Maar er zijn ook dingen die ik te danken heb aan mijn beperking en één daarvan is dat ik intens kan genieten van “gewone” alledaagse dingetjes.

Al van kleins af aan kan ik dolenthousiast zijn met hele “minieme” dingetjes. Als ik kleine opdrachten op school mocht uitwerken in mijn schrift en mijn computer mocht laten staan. Het moment dat er een ladekastje werd aangeschaft, waardoor mijn laatjes niet meer boven op de tafel stonden. Maar mijn gelukkigste moment was toch wel dat ik de aangepaste stoel vaarwel mocht zeggen en mijn laatste schooljaar op een zelfde stoel mocht zitten als mijn klasgenootjes.

De afgelopen jaren heb ik veel moeten inleveren qua energie. In het begin was ik hier erg boos om. Ik voelde dat ik steeds sneller moe was en dat frustreerde me.
Vorig jaar mei heb ik het besluit genomen om de thuiszorg in te schakelen voor het opstarten van mijn dag. Een hele stap terug naar afhankelijkheid, maar uiteindelijk bespaarde het me zoveel energie dat ik er blij mee ben.

In het weekend is mijn moeder thuis en kan zij mij helpen. Maar, als mijn energie het enigszins toelaat doe ik het zelf. Meestal hoef ik nergens op tijd te zijn en dus kan ik alles op mijn gemakkie doen.
Van die momenten geniet ik intens. Het is weer even zoals vroeger en het stukje afhankelijkheid verdwijnt voor een moment naar de achtergrond. Ook het af en toe draaien van een was of een dag dat ik de vaatwasser wel uitruim in plaats van met een klein gevoel van schuld op de bank te blijven zitten voelt zo fijn!

Zoals ik aan het begin van deze blog al schreef, natuurlijk zou ik dit soort dingen liever met gemak doen. Maar ik beschouw het ook als een mooi symbool dat ik dankzij mijn handicap van dingen die voor velen zo voor de hand liggen zo intens kan genieten. Ik weet bijna zeker dat, als ik de energie had om alles te kunnen doen wat ik zou willen doen, ik hier veel minder bewust bij stil zou staan. Want eerlijk is eerlijk, hoe meer goede dagen ik achtereenvolgend heb, des te gewoner ze worden en binnen de kortste keren wil ik weer een stapje meer, wat net iets teveel is gevraagd. En ik uiteindelijk weer een paar stappen terug moet doen.
Maar dan probeer ik weer te genieten van die grote kleine cadeautjes in mijn leven.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden