Word lid!
3 september 2014

De kunst van het áltijd winnen

profielfoto 2

In kader van Steptember gaat Karen een aantal sporten uitproberen. De eerste in de reeks is Jodo. Een ideale sport voor haar zo zegt ze zelf, want ze houdt best van een wedstrijdje, maar alleen als ze wint!

‘Het is geen sport, het is een kunst,’ werd mij verteld toen ik hoorde over Jodo, een Japanse stokvechtkunst. Daarom durfde ik het wel aan om op de fiets te springen en een uur heen en een uur terug te fietsen om een training van twee uur te volgen (goed voor de stappenteller). Maar o wat hebben mijn spieren daar nu spijt van!

 

Kunstig aankleden In de kleedkamer kreeg ik uitgelegd hoe ik mezelf in m’n pak moest knopen. Dat was inderdaad een ware kunst. Ik moest wel honderd touwtjes van links, rechts, boven en onder dichtknopen en ik zou het nu echt niet meer na kunnen doen. Ingesnoerd en wel mocht ik de dojo (de zaal) betreden. Na het in Japan gebruikelijke beginritueel mocht ik beginnen.

 

Oneindige squat En abrupt eindigde het gevoel dat ik met een kunst bezig was. Zak licht door je knieën en glij met je voeten over de vloer als je je wilt voortbewegen is de opdracht. Het ziet er vast kunstig uit, of in mijn geval klunzig, maar het voelt de rest van de training als een tweeëneenhalf uur durende squatpositie (zie foto); iets wat je in de sportschool niet veel langer dan tien minuten doet, denk ik. Al na een paar minuten voel ik mijn benen branden. Maar omdat ik niet van opgeven hou, ga ik stug door. Gelukkig mag ik even later ook met mijn jo (noem het een bezemsteel) in de rondte gaan zwaaien, dat voelt alweer een stuk stoerder en doet me mijn brandende benen vergeten.

 

Gewonnen Met gemak hak ik mijn tegenstander in de pan. Al is dat eigenlijk niet zo moeilijk want, zo wordt mij verteld, de afspraak binnen Jodo is dat degene met de stok áltijd degene met het zwaard verslaat, en dat ook nog eens via een afgesproken reeks bewegingen (kata). Plotseling besef ik me dat dit de perfecte sport is voor mij, ik hou namelijk best van een wedstrijdje, maar alleen als ik win! Ideaal dus.

 

Oneindige spierpijn Minder ideaal is de spierpijn in mijn hele lichaam die ik eraan overhoud. Ik weet zeker dat ik de komende dagen als een oude vrouw door het huis zal strompelen en bij elke keer dat ik Lin op moet tillen een diepe klagerige kreun uit zal slaan. Jodo mag dan wel een kunst heten, het zal door die continue squatpositie heel goed staan op mijn stappentotaal en is een goede voorbereiding op de Dam tot Damwandeltocht op 20 september. En na Steptember ga ik dit zeker nog een keer doen want het voelt echt megastoer om iemand met een stok in de pan te hakken!

 

p.s. Ik ben er alleen nog niet uit onder welke sport ik Jodo het beste toe kan voegen bij mijn stappentotaal. Iemand een idee?

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden