Word lid!
20 maart 2019

Durf jij je bloot te geven?

fotosessie 3

Cookies, je kent ze vast wel. Niet om op te eten, maar om je internetgedrag te mogen volgen. Gedachteloos klik je accepteren aan. Zo normaal vinden wij dat al. Toch zou de melding: ik accepteer privacy ook niet misstaan. Privacy is heel persoonlijk. Het is daarbij belangrijk zelf te mogen bepalen wat er met elkaar gedeeld wordt. Die keuzes zijn bij ieder mens anders en het is belangrijk dit van elkaar te accepteren en te respecteren.

Uit de kleren gaan, het is nogal wat! Zou jij het doen, voor een miljoen?

Bloot geven is alleen zoveel meer dan uit de kleren gaan. Het gaat om jezelf te laten zien.

Iemand binnenlaten in je privésfeer.

Dit is iets wat me aan het denken heeft gezet. Vooral sinds 24 en 25 mei toen mijn hele inbox volstroomde met allemaal berichten. Ik voelde me ineens heel belangrijk en bijzonder. De inhoud van die berichten waren echter allemaal hetzelfde. Vanaf 25 mei zou er een nieuwe privacywet ingaan. Hierdoor zou onze privacy nog beter gewaarborgd zijn.

 

Iedereen is gesteld op zijn of haar privacy toch? Dan is het alleen maar te prijzen dat jou gegevens beter beschermd zijn. Maar juist dat gegeven zette mij extra aan het denken… Wat weten mensen allemaal van mij? Nu ben ik altijd lekker aan de blog, dus wanneer je mijn naam door een zoekmachine haalt is er vast een hoop over mij te vinden. Maar die informatie heb ik zelf gekozen om met jullie te delen. Hoe zit het met de andere info? Soms is het namelijk zo dat je genoodzaakt bent informatie met mensen te delen.

 

Ook daar weet ik alles van. Je zou het misschien niet zeggen, maar van nature ben ik eigenlijk een binnenvetter. Vroeger ging een conversatie met mijn ouders wel eens zo: Lian, wat is er? Niks… Jawel er is wat… Nee nihiks… Jawel en voordat het dan toch op tafel kwam hielt ik nog één keer vol NEEHEE NIHIKS! Dat is allemaal leuk en aardig dat voor jezelf willen houden, maar ik kan je wel vertellen als je zo’n lijf hebt als ik dan schiet je daar niet echt iets mee op. Het is misschien een hele harde leerschool, maar als je een lijf hebt wat niet bepaald meewerkt zijn opeens de privacyregels heel anders!

 

Een klein dingetje alleen al is het uit de kleren gaan, als ik daar geld voor zou krijgen zou ik multimiljonair zijn! Iedere dag opnieuw ga ik uit de kleren en breng ik heel wat tijd door in mijn puurste vorm met mensen die mij helpen. Vaak wordt mij de vraag gesteld wat ik hiervan vind. Het voelt voor mij inmiddels heel blootgewoon. De zorgverlener is in deze situatie een verlengstuk van mijn handen en helpt me waar ik het zelf niet (meer) kan. Dit gebeurt met zorg, kunde en proffesionaliteit. Juist op deze manier doet het er voor mij niet meer toe dat ik naakt ben. Op zo’n moment voel ik me blootgewoon.

 

Daarnaast heb ik natuurlijk de enige ervaring in doktersbezoeken, ziekenhuisverblijven en niet te vergeten ellenlange wachtkamersessies. Vooral tijdens die eerste twee deel je veel persoonlijke informatie. Daar kun je niet omheen en ook niet onderuit. En het helpt jezelf totaal niet als je de gevraagde info niet deelt. Op zo’n moment denk je helemaal niet aan je privacy, dat delen moet gewoon. Maar nu ik dan toch zo aan het nadenken ben over de privacy bedenk ik me dat de gordijntjes in ziekenhuizen toch wel erg dun zijn, de balies waar mijn telefoontjes binnenkomen heel centraal. Daarbij kon ik na ziekenhuisbezoekjes, ziekenhuisopnames en wachtkamersessies ook veel over mijn medepatiënten vertellen.

 

Dus hoe het nu echt zit met mijn privacy en wat mensen allemaal over ons weten. Ik weet het niet.

Ik weet eigenlijk ook niet of ik al die dingen wel zou willen weten.

Het enige wat ik wel weet is dat ik het belangrijk vind zelf te mogen bepalen wat wel en niet met elkaar gedeeld wordt.

Privacy is voor iedereen anders en daarmee is het des te belangrijker om het van elkaar te accepteren en respecteren.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden