Word lid!
21 februari 2018

Een nieuw begin

new look new perspective

Zeker met een beperking, moet je jezelf goed in de gaten houden en verantwoordelijkheid nemen voor de koers van je leven. Alleen jij kunt jezelf uiteindelijk gelukkig maken.

Lieve lezers,

 

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik iets van me heb laten horen. Er hebben het afgelopen anderhalf jaar een hoop veranderingen plaatsgevonden en ik zal mijn uiterste best doen om daar binnen de kaders van een blog iets over te vertellen.

 

Het gaat inmiddels erg goed met me. Nog geen jaar geleden had ik nooit gedacht dat het tij binnen zo’n relatief korte periode in deze hoedanigheid had kunnen keren. Ik poog meestal om mijn blogs met een positieve noot af te sluiten/ een boodschap of moraal uit het geheel te ontleden, waar een ander met of zonder beperking iets mee kan. De scherpe lezer maakt echter ook uit mijn verhaal op dat er strubbelingen zijn waar ik af en toe flink mee worstel. Pakweg een jaar geleden bereikten deze strubbelingen een piek. Ik werd thuis niet efficiënt en voldoende begeleid. Op school had ik het totaal niet naar mijn zin. Dit resulteerde erin dat ik zonder het te beseffen de structuur en daardoor de grip op mijn dagelijks leven kwijtraakte. Mijn zelfvertrouwen daalde tot het vriespunt. Op een ochtend werd ik overstuur wakker, het licht ging even uit. Ik kon eigenlijk alleen nog maar huilen. Zwaar overspannen, aldus de huisarts.

 

Ik stopte met school en heb een klein tijdje wat vrijwilligerswerk gedaan. Wat ik verder wilde doen met mijn leven, wist ik even niet. Ik had het gevoel dat ik klem zat, dat mijn persoonlijke ontwikkeling aan alle kanten was gestagneerd. Er moest drastisch iets veranderen, besefte ik me terdege. Ik besloot te gaan verhuizen. Met veel pijn in mijn hart besloot ik te vertrekken uit mijn stadje; Schoonhoven.

 Inmiddels ben ik ingetrokken in een prachtig appartement vlakbij de binnenstad van Amsterdam. Het is onderdeel van een vrij groot appartementencomplex, waar een aantal mensen wonen die te maken hebben met hersenletsel. Zoals jullie weten, val ik ook binnen deze doelgroep. Ik krijg nu begeleiding op maat en dat bevalt uitstekend. Naast gepaste begeleiding heb ik in Amsterdam de mogelijkheid om bijvoorbeeld te sporten of een muziekinstrument te bespelen. Dit zijn dingen die met een lichamelijke beperking niet vanzelfsprekend zijn. Mijn hele leven wil ik al op basketbal en hetzelfde geldt voor gitaar leren spelen. Inmiddels kan ik eindelijk gaan kijken wat hierin de mogelijkheden zijn voor mij en word ik daar door professionals in gestimuleerd. Er gaat een wereld voor me open. Het onmogelijke maakt in veel opzichten plaats voor het mogelijke.

 

Het studeren heb ik weer opgepakt. Filosofie zit er niet meer in, maar een mens kan nu eenmaal niet altijd zijn zin krijgen en dat is maar goed ook, anders zou het maar verdomd saai worden. Ik zit een stuk beter in mijn vel en heb er vertrouwen in dat er mooie ontwikkelingen in het verschiet liggen. Het klinkt misschien als een tenenkrommend cliché, maar soms moet een mens het roer omgooien. Zeker met een beperking, moet je jezelf goed in de gaten houden en verantwoordelijkheid nemen voor de koers van je leven. Alleen jij kunt jezelf uiteindelijk gelukkig maken. Ga er dus voor, recht je rug en zet je schouders onder het leven.

 

Liefs Eline

 

Voor mijn lieve familie en vrienden, jullie zijn mijn inspiratie

 

Ter nagedachtenis aan Bas

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden