Word lid!
23 april 2014

Herkenning? Of erkenning.

Robmei2014 (2)

Het is weer Pasen geweest. Altijd, en dat zal wel nooit veranderen, is het de twee laatste dagen daarvoor druk op het winkelcentrum. En uitgerekend ik moet dan natuurlijk ook nog de boodschappen doen. Omdat ik weet dat het druk is heb ik dat al eerder gedaan, maar zo als gewoonlijk, toch nog een paar dingen vergeten. Dus even naar de supermarkt. Nou vergeet het maar.

Het is mijn supermarkt bij mij in de buurt en er zijn heel veel mensen die mijn herkennen en, heel lief hoor, een praatje met mij beginnen. Nou woon ik al heel lang in dezelfde buurt en heb er ook gewerkt, maar ik ken niet iedereen. Andere mensen kennen mij wel. Ligt dat aan mij, dat ik de mensen niet herken of ligt het toch even anders.

 

Ik ben een van de weinige in de wijk, zo denk ik altijd maar, die een beetje vreemder loopt dan de anderen. Neem daar nog bij dat ik ook niet zo groot ben als anderen, dat ik ook nog in het plaatselijke buurthuis wel eens kom. Dan herkennen mensen je, niet om wie je bent maar om wat je bent. Jij bent degene uit het buurthuis, die niet zo groot is en ook nog net even iets vreemder loopt dan de rest. Om wie je bent en wat je bezig houdt daar zijn ze niet mee bezig.

 

In de loop der jaren is dat veranderd. Zeg maar tien jaar geleden gold het bovenstaande, je was een wat. Nu ben je een wie, nu ben je die man van het buurthuis en een regelmatige bezoeker van de supermarkt. Dat je ietwat vreemder loopt en dat je iets kleiner bent dan de rest dat telt niet.

 

Ik ben blij dat ik dus iets langer doe over de boodschappen omdat ik kennelijk een aardige man ben die voor iedereen wel een leuk woordje heeft. Het is geheel wederzijds ik vind u ook aardig maar vergeef me dat ik u niet allemaal bij naam ken.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden