Word lid!
28 september 2015

Het leven is dubbel!

Foto mij zwart wit

Euthanasie is een onderwerp waar niet gauw over gesproken wordt. Best wel logisch eigenlijk, want het is niet niets. Als je denkt aan deze beslissing moet je er goed over nadenken. En de mensen die deze stap doorzetten kiezen er vaak bewust voor met een reden. Zoals ook Lisanne Herder die zelf Cerebrale Parese (CP) heeft gehad en nog wat andere bijhorende beperkingen. Je zou haar kunnen kennen van Hollands Got Talent waar ze in 2011 aan meedeed als 'sitdown-comédienne' En ook van het progamma je zal het maar hebben, en het programma Het zal Me Een Rotzorg zijn.

Euthanasie is een onderwerp waar niet gauw over gesproken wordt. Best wel logisch eigenlijk, want het is niet niets. Als je denkt aan deze beslissing moet je er goed over nadenken. En de mensen die deze stap doorzetten kiezen er vaak bewust voor met een reden. Zoals ook Lisanne Herder die zelf Cerebrale Parese (CP) heeft gehad en nog wat andere bijhorende beperkingen. Je zou haar kunnen kennen van Hollands Got Talent waar ze in 2011 aan meedeed als 'sitdown-comédienne' En ook van het progamma je zal het maar hebben, en het programma Het zal Me Een Rotzorg zijn.

Eigenlijk kende ik Lisanne niet persoonlijk, maar wegens deze bekendheid ben ik haar gaan volgen via internet. Zo kwam ik er achter dat wij samen een hoop gelijkenissen hebben. Eigenlijk is dat best vreemd. Want ieder mens is natuurlijk anders. Maar toch... Zij verplaatste zich ook in een elektrische rolstoel en gaf presentaties/lezingen over haar leven. Ook stond zij in het leven hoe ik in het leven sta. Met de nadruk op gaf. Ze heeft op vrijdag 18 september besloten om euthanasie in gang te zetten. Dit kwam mij pas later te bericht.

 

Ze noemt de bewuste vrijdag haar 'bevrijdingsdag'. Dit door het feit dat ze achteruitgang merkte, zoals ze dat zelf in een bericht plaatste via Sociale Media. Ik wil hier graag een mooi stuk van delen: Het gaat lichamelijk erg achteruit. Mijn lijf is nooit geweest, wat het moest zijn, we willen allemaal een perfect lijf, maar het moge duidelijk zijn dat mijn lichaam dat niet is. Ik heb gevochten als een leeuwin.


Om eerlijk te zijn snap ik deze beslissing enigszins wel, als het leven zo ondragelijk is, en je de rust niet meer kunt vinden vindt ik dit een dappere beslissing. En kan ik hier zeker respect voor hebben. Zelf sta ik er toch anders tegenover. Ik ben van mening dat het natuurlijk niet mee valt af en toe als je leeft met een beperking. Het hoofd werkt vaak goed mee, maar het lichaam niet. Dit zijn in mijn geval ook twee verschillende stukken die eigenlijk zoals in een "standaard lijf" mee moeten werken. Maar dit is niet het geval. Want ik heb ook een anders werkend-lijf. Dit is niet altijd even leuk, een struikelblok, en een gevecht. Dus ik kan Lisanne ook zeer goed begrijpen. De meningen zullen hierover verdeeld zijn. 


Lianne's haar afscheidsbrief is door verschillende media opgepakt. Wil je hem lezen? Dat kan hier

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden