Word lid!
24 april 2012

Inspirator Floor van der Wal

Tess

‘Ga jij nog wat doen dit weekend?’, vraagt mijn collega. ‘Ik ga een avondje lachen bij de ‘Comedytrain’ in Amsterdam’, antwoord ik. ‘De ‘Comedytrain’ werd gisteren nog genoemd in De Wereld Draait Door’, vertelt hij. ‘De ouders van de helaas veel te vroeg overleden vrouw die bij de ‘Comedytrain’ zat, waren te gast. Haar ouders hebben een boek uitgebracht over haar. Met haar columns, teksten, sms’jes en stukken uit haar dagboek.’ ‘Je hebt het over Floor’, zeg ik. ‘Ja dat klopt’, antwoordt hij. ‘Kende je haar?’

‘Ga jij nog wat doen dit weekend?’, vraagt mijn collega. ‘Ik ga een avondje lachen bij de ‘Comedytrain’ in Amsterdam’, antwoord ik. ‘De ‘Comedytrain’ werd gisteren nog genoemd in De Wereld Draait Door’, vertelt hij. ‘De ouders van de helaas veel te vroeg overleden vrouw die bij de ‘Comedytrain’ zat, waren te gast. Haar ouders hebben een boek uitgebracht over haar. Met haar columns, teksten, sms’jes en stukken uit haar dagboek.’ ‘Je hebt het over Floor’, zeg ik. ‘Ja dat klopt’, antwoordt hij. ‘Kende je haar?’   

 

Floor van der Wal kende ik niet persoonlijk natuurlijk, maar ik heb haar altijd op de voet gevolgd. Bij de mis(s) verkiezing, het tv-programma Jong en natuurlijk las ik altijd haar columns in het BOSK magazine. Toen ik zelf gevraagd werd om een blog te gaan schrijven was ik lichtelijk in de stress. Moesten deze blogs hetzelfde niveau hebben als de columns van Floor? Daar kon ik toch nooit aan voldoen? Gelukkig hoefde dat niet. Ik las de columns van Floor wel nog een paar keer door. Ik wilde ervan leren. Helaas heb ik door haar noodlottige ongeval veel te kort van Floor kunnen leren.

 

Talent

Ik was benieuwd naar hetgeen de ouders van Floor te vertellen hadden. En dus keek ik thuis de getipte aflevering van De Wereld Draait Door terug. Een mooi en puur verhaal. Haar ouders vertelden over wie Floor was, hoe ze in elkaar zat, wat ze allemaal kon en hoe ze omging met hetgeen wat ze niet kon. Het werd mij wel duidelijk. Het boek moest gelezen worden. ‘Broze snippers van een intens leven.’, heet het. Dat moet je niet lenen via de bibliotheek. Dit boek moet je kopen. Dat deed ik dus meteen. Een uur later zat ik thuis te lezen. Twee uur later was het boek uit. Een boek dat ik voor geen goud had willen missen. Ik heb erg gelachen om teksten die Floor schreef ten behoeve van haar optredens. Deze waren goed, heel goed zelfs. Ze legde daarbij niet de nadruk op haar handicap, slechts soms maakte ze er gebruik van. En dan waren de grappen goed, heel goed zelfs. ‘Spastisch zijn is best wel relaxed. Ik heb een gratis eigen parkeerplaats. Ik kan geen auto rijden, maar ik heb wel super veel ruimte voor mijn fiets.’ Om maar één van de grappen te noemen. Ik denk dat Floor een glansrijke carrière in het vooruitzicht had.

 

Inspirator

Het is fijn dat Floor de laatste jaren van haar leven heeft kunnen doen waar ze goed in is. Al ging de weg daar naar toe moeizaam. En ook tijdens haar carrière had Floor last van stemmingswisselingen en onzekerheden. In het boek wordt daar open over gesproken, met name door fragmenten uit Floors dagboek. Floor draagt hierin uit dat het hebben van een handicap niet altijd leuk is en dat ze het niet eens is met mensen die zeggen dat het een uitdaging voor hen is. Het is soms gewoon lastig en balen. Daar hebben we vast allemaal weleens last van. Misschien is het een idee om dan aan Floor te denken? Haar weg kende een heleboel hobbels, maar ze heeft in haar veel te korte leven ook veel bereikt. Dit heeft zij volgens mij te danken aan haar motto waarmee zij haar boek begint: ‘Leg je niet neer bij minder als meer mogelijk is.’

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden