Word lid!
1 juni 2015

Klaar voor de toekomst

Foto's-0001

Door een fout van de WMO moesten wij ons leven herzien. We zwaaiden de oude verwachtingen uit en omarmden onze toekomst. Een bijzonder en ingrijpend moment.

Even toegeven. Iedereen maakt wel eens een fout. Doorgaans zit er aan een fout een klein prijskaartje. Je koopt het verkeerde merk frisdrank in je haast of zo.  In een enkel geval is het echter een flinke dure fout.  

 

Het laatste was het geval bij een verstrekking door onze WMO.

Het betrof een tillift, geleverd tijdens mijn zwangerschap van onze jongste.

Een prachtige Oxford Voyager. Een soort rail die je kon inklemmen in iedere willekeurige kamer, met een motor die eraan hing. Aangezien het plafond van de slaapkamer van Andy niet zo heel hoog is was dat een verantwoorde keuze.

 

En nog geen 6 weken na de passing werd de tillift inderdaad geleverd. Hij voldeed geweldig aan onze wensen.

 

Maar toen ging de gemeente over naar een andere leverancier van revalidatie hulpmiddelen. Er kwam een meneer langs die zijn kritische oog langs onze hulpmiddelen liet glijden.

 

De uitslag van zijn bezoekje was aan de ene kant niet heel verrassend, maar aan de andere kant deed het onze wenkbrauwen onder onze haargrens verdwijnen.

 

De rolstoelfiets – een exemplaar wat altijd als showmodel was gebruikt en daardoor bij ieder ritje weer in elkaar zakte – werd afgekeurd.

Maar … wat was dat nou?? De rolstoel van Andy en zijn plafondlift werden ook afgekeurd!!

Dat was niet de bedoeling.

 

In de brief van de WMO stond te lezen dat de plafondlift te oud was. Het ding was, zoals dat dan zo mooi heet, om economische redenen afgekeurd. De rails waren inderdaad nieuw aangeleverd 4 jaar geleden. Maar de motor bleek uit …. 2001 Daar was niet naar gekeken bij de aflevering. Foutje?? Bedankt!!

 

Een behoorlijk dure fout die op nette manier hersteld zou worden naar ons toe. 

 

Want met Andy gaan zeulen is niet aan te raden.

 

Dus kwam de nieuwe hulpmiddelen leverancier langs om op te nemen wat onze wensen waren voor een nieuwe tillift.

 

Ons wensenpakket was wat aangepast in de loop der jaren. We wilden onze zoon toch wel graag via zijn tillift in zijn bad zetten. Dat gesjouw met een glibberig mannetje was toch wel gevaarlijk. En hij moest natuurlijk zonder gedoe uit zijn bed kunnen worden getild.

 

Viel daar een mouw aan te passen?? Gelukkig wel. Een verrijdbaar model bleek geen soelaas te bieden. Er is simpelweg geen plek voor, en er moeten onmogelijke bochten worden genomen in ons huis.

 

Dus zou het een gloednieuwe plafondlift gaan worden. De meneer van het woning aanpasbedrijf maakte een mooie tekening van het geheel in de nieuwe situatie. Het verlaagde plafond zou er even uit moeten, versteviging in de steunbalken, noem maar op.

 

Mijn man en ik keken elkaar verbaasd aan. Wat een verbouwing!! Zou de gemeente daar ooit mee akkoord gaan??

Na een lange periode kwam dan het verlossende telefoontje van de WMO. Onze verstrekking was goedgekeurd. We konden ons geluk niet op!!

 

Maar daarmee kwamen er ook donkere wolken aan de horizon. Want een verbouwing van Andy’s kamer betekende dat alles eruit moest. Ook zijn bed. Alles wat hem lief is in zijn vertrouwde omgeving zou eruit moeten.

En voor die spullen was ruimte nodig.

 

Dus werden onze bergingen eens grondig onder handen genomen door manlief. Alles wat verkoopwaarde had ging op Marktplaats. Alles waar de tand des tijd teveel grip op had gekregen ging naar de stort.  En zaken die daar tussenin zaten gingen naar een weggeef site.

 

Het werd zoals de Engelsen het zo mooi noemen ‘a trip down memory lane’.  Spullen uit de babytijd van Naomi kwamen voorbij. En ook onrealistische aankopen die we ooit voor Andy hadden gedaan.

 

Want een driewielfiets was echt te hoog voor hem gegrepen. Dus die mocht ook in de verkoop. We moesten afscheid nemen van onze oude te hoge verwachtingen. De werkelijkheid was anders gebleken. Andy kon door zijn verkrampingen niet zelfstandig fietsen. En hem erop krijgen was een loodzware klus die we eigenlijk met 3 man moesten uitvoeren. Gelukkig kan je ook met zo’n fiets altijd weer iemand blij maken.

 

Opeens leek ons zo vertrouwde huis wel een uitdragerij. De bergingen waren leeg, en Andy’s kamer vlak voor de verbouwing ook.

 

Er kwamen nieuwe wensen bij namens Andy. Hij wilde eindelijk een tv op zijn kamer. Zodat hij, moe van het in zijn rolstoel zitten, vanuit zijn bed heerlijk via Youtube naar spannende worstelshows kon kijken. En naar Armin van Buuren. En naar Netflix. En …. en ….. en ….

 

Want ja, dat is ook de realiteit. Andy kan misschien fysiek niet zo heel veel, maar wat dat betreft schort er weinig aan onze knappe man.

 

De bouwploeg kwam, en handelde in 3 dagen de verbouwing af.  Andy bracht een paar onrustige nachten in onze woonkamer door.

 

Ondertussen kwamen er volop klanten voor de handelswaar. Hun kinderen waren dolblij met de spullen die eerst in onze berging stonden te verstoffen.

 

Na 3 dagen kregen wij in 10 minuten uitleg over de gloednieuwe plafondlift. Voor de bouwvakkers het slotstuk van de verbouwing. Andy keek toe en vond het maar wat interessant.

 

Daarna moest de hele inhoud van Andy’s kamer weer terug naar zijn vertrouwde plek. En ook daarbij werden alle kledinglades nog eens goed kritisch doorgekeken.

Wat was te zeer versleten? Waar zaten eigenlijk teveel bijtplekken of kwijlvlekken in?

Uiteindelijk werd alles op Andy’s kamer neergezet.

 

Het tv kastje is nog leeg. Morgen wordt de nieuwe tv geleverd.

Ons huis is toekomst bestendig. Realistischer ook. Wij zijn klaar voor de toekomst!!

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden