Word lid!
4 november 2014

Knopjes

IMG_3021

Nadja is gek op knopjes. Knopjes van lampen, deuren (open/dicht) of de lift: het liefst meerdere keren op en neer, Ze is er dol op.

Ook de I-pad is daarom een succes voor haar. Touchscreens kan zij verbazend knap bedienen. Mijn pleidooi gericht aan Maurice de Hondt om zich JUIST ook op scholen met speciaal onderwijs hard te maken voor I-pad onderwijs is weliswaar nog niet beantwoord. De nieuwe Apple Watch zou ook heel goed een aanwinst kunnen zijn voor gehandicapten. Maar ik dwaal af.

 

Knopjes dus. We hebben er sinds deze week een aantal bij in huis want we hebben een tillift laten plaatsen. Een rail aan het plafond moet de transfers van Nadja van bed naar badkamer en weer terug, verlichten. Want alhoewel ze pas 26 kilo weegt, werd dat echt zwaar. Als Nadja nat en poedeltje naakt uit bad getild moest worden, stond ik voorover gebogen, volledig vanuit mijn rug te tillen. Nadja kan nauwelijks steun nemen op haar blote voeten en echt lekker meegeven doet ze ook niet.

 

Toch heb ik pas twee jaar nadat de ergotherapeute had gezegd dat het er tijd voor werd, de aanvraag ingediend. Ik vond het zo’n stap. Als ik eraan dacht, moest ik aan dode dieren denken die weggetakeld worden. Ja, ik weet het, dat klinkt cru, het kostte me een poos voordat ik het kon zien als een handig hulpmiddel erbij.

 

Het was nog niet eenvoudig om Nadja uit te leggen waarom haar kamer een aantal dagen leeg moest en waarom haar bed ineens in de woonkamer stond. Het verhaal ‘plafond moet verzwaard worden en daarna opnieuw gestuct’ zei haar niets, maar toen ik een plaatje van de tillift liet zien en zei dat ze een soort schommelstoeltje kreeg, had ze er vrede mee. ‘Geel! Lievelingskleur!’ riep ze blij.

 

Gisteren was het dan zo ver. Toen Nadja uit school kwam, konden we het voor het eerst proberen. Rolstoel op de rem, gespen los en dan het ruggedeelte van de draagzak achter haar rug langs tot aan haar billen duwen. Dan de flappen rechts en links onder ieder been door, kruisen en de haken vastmaken. Nadja vond het eng. Als een aapje klauwde ze zich aan mij vast. Maar toen ze het bedieningspaneel mocht vasthouden en op het pijltje omhoog mocht drukken was dat snel voorbij. Daar ging ze. Ons mooie meisje in een tillift. En zelfs na ruim negen jaar moeder van Nadja zijn, vond ik dit toch weer even confronterend. Maar het werkt prima en het is een mooi compact systeem, in een neutrale kleur.

 

Nadja is helemaal om. Die wil nu alles met ‘de schommel’ doen. Ook de transfer van rolstoel op het bed en andersom, terwijl ze daar best met enige hulp zelf op kan klimmen. Ik heb bedacht het nu eens helemaal goed aan te pakken en ook eindelijk het hoog/laag bed te gebruiken waar het voor is. Dus niet meer zelf meetillen maar gewoon het bed een stukje omlaag doen, zodat ze er makkelijker zelf op kan klimmen. En raad eens? Juist, dat gaat ook met een knopje.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden