Word lid!
12 juli 2012

Persoonlijk verslag BOSK familiedag

Marleen-Hartog-2015

Lid worden van de BOSK? Eigenlijk ben ik niet zo’n verenigingstype, dacht ik. Ja, de BOSK doet van alles; verstrekt informatie, adviseert en behartigt onder meer de belangen van mensen met een schisis. Interessant, zeker nu het onderwerp schisis met de geboorte van Nando weer ontzettend is gaan leven voor mij. Maar of het echt een toevoeging is voor iemand die al veel weet over schisis en die geen problemen ervaart door deze afwijking?

Mij inzetten voor andere mensen die op een of andere manier met schisis in aanraking komen, dat is wat ik wil. Niet voor niets schrijf ik een boek over deze aandoening. Niet voor niets heb ik me aangesloten bij de werkgroep Schisis. Maar lid worden van de vereniging? Wat heb ik daaraan? Weinig, toch?

Alleen baseerde ik dit idee louter op mijn eigen gedachtes hierover, zonder het zelf te hebben ervaren. Dus werd ik lid.


Familiedag
Met mijn ietwat-van-het-gemiddelde-afwijkende-neus viel ik direct in de boter. Eind vorige maand werd het 60-jarig bestaan van de BOSK gevierd met een familiedag in Burgers’ Zoo. Ik meldde Nando, mijn man en mezelf aan.


Op de bewuste dag arriveerden we ’s ochtends samen met zo’n 1300 andere leden bij het dierenpark in Arnhem. Rondom een marktkraam waren behoorlijk wat mensen op de been. En een heleboel mensen niet op de been. Bij de kraam ontvingen we een envelop met onder andere informatie, tickets en consumptiebonnen. Via een speciaal voor de BOSK gereserveerde zij-ingang liepen we het park in, richting het Safari-restaurant. Op dit verzamelpunt werd goed voor de inwendige mens gezorgd. Alleen al de brownies waren dit bezoek waard!


Lotgenotencontact
Voorzitter Wouter Bos hield een korte toespraak en daarna waren we vrij om te gaan, staan en rollen waar we wilden. Toch duurde het nog een tijd voordat het restaurant leegliep. Dit kwam doordat mensen met elkaar in gesprek raakten. Dat was tenminste de reden dat het even duurde voordat wij als gezin richting de dieren vertrokken. Ik sprak verschillende ouders die ook een kindje met een schisis hebben. Een leuke ervaring, want niet iedere dag ontmoet ik onbekenden met deze aandoening.


Gemoedelijke sfeer
De rest van de dag vermaakten we ons uitstekend in de jungle, de oceaan en andere dierrijke gebieden. Nando kreeg veel aandacht. En veel knuffels; een enthousiast lieve meid in een rolstoel bleek dol op baby’s. Lieten we haar nou telkens tegenkomen.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden