Word lid!
6 september 2012

PSV? Hoe kan dat?

Tess

Een avondje vuurwerk kijken op Scheveningen samen met een vriend. Twee flesjes cola, een zak drop en twee handdoeken, meer is er niet nodig. Eerst de zon onder zien gaan. Daarna het vuurwerk vanuit een vlot op zee. Nederland tegen Spanje. Het ene vuurwerk nog mooier dan het andere.

Een avondje vuurwerk kijken op Scheveningen samen met een vriend. Twee flesjes cola, een zak drop en twee handdoeken, meer is er niet nodig. Eerst de zon onder zien gaan. Daarna het vuurwerk vanuit een vlot op zee. Nederland tegen Spanje. Het ene vuurwerk nog mooier dan het andere.

 

Een geweldige avond. Wij waren alleen niet de enigen met dit idee. Er waren tienduizenden mensen naar de badplaats gekomen om het spektakel te bewonderen. Allemaal mensen die met een foto op twitter of facebook aan hun volgers wilden laten zien wat zij aan doen waren. Hoe lekker ze erbij lagen en hoe mooi het vuurwerk wel niet was. Maar dat ging niet door, want ook dat idee hadden velen met ons. En daarom kon niemand meer op internet en lagen er telefoonlijnen plat. Lekker rustig, tijd om echt te genieten. Toch misten wij ons speeltje wel. Onze hockey-mannen speelden namelijk in Londen hun grote finale en daarnaast was er de eerste ronde van de eredivisie. Mijn PSV speelde die avond. Rode en gele kaarten, doelpunten en penalty’s we kregen er allemaal niets van mee. En we waren toch wel erg benieuwd.

 

Toen het laatste applaus had geklonken stonden we op en liepen we richting de tram. Samen met die tienduizenden anderen, dat dan weer wel. Toen we in Delft uit de overvolle tram stapten hadden we pas weer internet. Helaas onze hockeyers moesten genoegen nemen met zilver. En PSV? Die verloor van RKC Waalwijk. Het moet niet gekker worden. ‘’Die informatie wilde ik helemaal niet weten’’, zei ik tegen de vriend die meer van een clubbie uit Rotterdam-Zuid houdt. Hij lachte me uit en samen kregen we een discussie over voetbal. Toen stopte er een bus voor ons. ‘’Heb je last van hem?’’, vroeg de buschauffeur met een lach. ‘’Ja, hij lacht mij uit, omdat ik een PSV’er ben en PSV heeft verloren. De vriend en ik namen afscheid. Ik ging in de bus zitten. Daar begon de chauffeur verhalen over dat hij vroeger wedstrijden had bezocht, maar dat hij dat nu niet meer doet, omdat hij te veel last heeft gehad van hooligans. ‘’Maar jij bent dus voor PSV?’’, vroeg de chauffeur toen ik uit wilde stappen. Ik bekende dit. “Maar hoe kan dat dan? Heb jij zuurstofgebrek bij je geboorte gehad of zo?’’ Ik bekende opnieuw. Ik vraag mij alleen af of de chauffeur dat serieus nam.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden