Word lid!
8 mei 2019

Van driewieler naar racefiets.

Geef

Begin januari dit jaar heb ik me ingeschreven voor de Langste Dag Challenge. Ruim 300 kilometer rond de provincie Noord-Holland vanuit Amsterdam. Ik zag het voorbij komen op Facebook en dacht: Ach, waarom ook niet? Dan heb ik een reden om deze winter mijn racefiets eens niet maanden aan de muur te laten hangen. Dat klinkt alsof het een eitje is, maar dat is het natuurlijk niet. Voor geen enkele fietser en zeker niet voor een fietser met Cerebrale Parese zoals ik.

Net als veel mensen met CP heb ik vroeger als kind op een aangepaste driewieler gefietst. Mijn balans was niet goed genoeg om, net als de kinderen in de buurt, op een fiets met twee wielen te fietsen. Ik snapte ook echt niet hoe mensen dat deden: op twee wielen rechtop blijven.

Rond mijn twaalfde jaar hebben mijn ouders het plan opgevat (en doorgezet) om mij op twee wielen te leren fietsen. Uren hebben ze naast mij en achter mij gerend, tot het moment dat ik zelf door had hoe je op twee wielen rechtop blijft. En eigenlijk is het heel simpel.

Natuurlijk heb ik minder balans op de fiets dan iemand zonder CP. Ik kan bijvoorbeeld minder goed manoeuvreren door een drukke winkelstraat of een scherpe bocht maken op een smalle weg. Die verminderde balans heeft in de loop der jaren wel een paar eenzijdige valpartijen en een setje nieuwe voortanden opgeleverd. Dat hoort erbij, zullen we maar zeggen.

 
Vier jaar geleden kwam ik in aanraking met wielrennen. Een vriend riep op Facebook dat hij De Ronde van Nijmegen wilde gaan fietsen. Een mooie tocht rondom Nijmegen van 75 kilometer. Ik had nog nooit op zo’n fiets-met-dunne-bandjes-en-een-krom stuur gezeten, maar het leek me wel leuk. Hij had wel een fiets die ik kon lenen. Dus dat was geregeld...

Maar hoe kom je met je been over die stang in het midden?

Normaal gesproken stap je op vanaf de linkerkant van je fiets, maar door mijn linkszijdige CP heb ik te weinig balans om op mijn linkerbeen te staan. Toen ik het thuis ging oefenen op mijn stadsfiets belandde ik, met fiets en al, in de voortuin. Zo moet het dus niet!

Na wat oefenen en mijn eigen maniertjes zoeken zat ik aardig zelfverzekerd op de racefiets.

Na de Ronde van Nijmegen moest ik met pijn in mijn hart afscheid nemen van mijn leen racefiets. Het was duidelijk: ik moest zelf een racefiets gaan aanschaffen.

 
Nu, bijna vier jaar na mijn eerste Ronde van Nijmegen, wacht er een nieuwe uitdaging. De Langste Dag Challenge op 21 juni 2019. Over een kleine 7 weken ga ik in 1 dag ruim 300 kilometer fietsen.

Naar verwachting zal ik die dag ongeveer 12 uur op de fiets zitten. Waarom? Omdat ik het kan!

Ik realiseer me dat fietsen op twee wielen voor veel mensen met CP onbereikbaar lijkt en vaak ook is. Door eindeloos oefenen en de juiste begeleiding kun je veel leren, maar er zit natuurlijk een grens aan wat fysiek mogelijk is. Met mijn fietstocht wil ik geld ophalen voor meer onderzoek en betere behandeling van Cerebrale Parese zodat meer mensen het maximale uit zichzelf kunnen halen. In hun sport, in hun dagelijks leven en in hun werk. Het opgehaalde geld gaat naar CP Nederland (voorheen BOSK).

 
Geef op:

https://www.geef.nl/nl/actie/trappen-voor-cerebrale-parese/donateurs

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden