Word lid!
31 januari 2014

Vercommercialiseer de zorg!!

xLaurens Rijpstra 0007

n zijn vorige blog schreef Laurens over zijn presentatie op het EACD 2013 congres. In zijn nieuwe blog weid hij nog verder uit over zijn presentatie en ideeën. Zo pleit hij er voor dat de zorgsector eens goed naar de commerciële sector kijkt. Waarom lees je in zijn nieuwe blog!

In mijn vorige blog heb ik geschreven over mijn presentatie op het EACD 2013 congres. En ondanks dat mijn tweede blog hierover veel te laat komt, zal ik toch nog verder uitweiden over mijn presentatie en ideeën.

 

Het lijkt me goed dat de zorgsector eens goed naar de commerciële sector kijkt. Er zullen misschien wat mensen schrikken als ik dat zeg, maar ik denk dat de sector veel kan leren uit de commercie.

 

Ik bedoel niet dat de prijs voor een afspraak bij je revalidatiearts wordt gebaseerd op je inkomen of iets dergelijks of dat hoe erger je gehandicapte bent hoe meer je consult kost. Nee, ik heb het over het proces van productontwikkeling tot product.

 

Als we de ‘zorgdriehoek’ (onderzoeker, behandelaar en patiënt) vergelijken met de commerciële driehoek (marktonderzoeker, bedrijf, klant) zijn er paralellen te trekken.

 

Zo zal een bedrijf als Coca Cola eerst uitvoerig onderzoek doen naar wat voor product de klant wil, voor dat ze een nieuw Cola product maken. Zo wordt er onderzocht wat de beste smaak zou zijn, hoe de verpakking eruit moet zien, hoe dit gecommuniceerd moet worden, en ga zo maar door.

 

Waarom gaan onderzoekers in de zorgsector niet eerst ten rade over wat hun uiteindelijke klanten, de patiënt, wil. Waarom wordt er niet eerst nagegaan of er onder de klanten wel vraag is naar het product wat de onderzoeker wil leveren?

 

Het gebeurt in landen om ons heen op veel grotere schaal dan in Nederland. Maar de patiënt, als klant, wordt in Nederland nog nauwelijks betrokken in het onderzoeksproject. Ze doen wel mee met onderzoeken, maar ze hebben geen invloed op het onderzoek zelf.

 

Een Engelse onderzoekster die ik in Newcastle heb ontmoet vertelde me dat ze bij het opstellen van haar onderzoeksvragen de hulp in had geroepen van een ouder. Op deze manier kon ze controleren of de vragen die ze wilde stellen wel relevant waren. Dit resulteert uiteindelijk in een beter onderzoek en dus ook een uitkomst die waardevoller is. Wat weer leidt tot een beter zorg voor de patiënt.

 

Daar kan iedereen alleen maar voor zijn denk ik. Hoe kunnen patiënten meer inspraak krijgen? Onder andere via netwerken als CP-Net. Ook is er naar mijn idee een cultuurverandering nodig bij de onderzoekers, artsen. Zij moeten de patiënten meer gaan zien als kennisbanken.