Word lid!
14 januari 2014

Vraag en antwoord: Leven met schisis

Wat als je als volwassene met een schisis je verder wil laten behandelen, maar bang bent om wat er ik het verleden is gebeurd? Of wat als je graag een partner en kinderen wil, maar je bent onzeker door hoe je eruit ziet? Francien geeft antwoord op deze vragen in de rubriek vraag en antwoord.

Vraag:Ik ben volwassen en ervaar nog steeds problemen met mijn schisis. Ik zou me nog wel graag verder willen laten behandelen, maar ben toch bang om wat er in het verleden is gebeurd. Ook zou ik graag een partner willen en kinderen, maar ik ben zo onzeker door hoe ik eruit zie. Wat moet ik doen?

 

Antwoord:In de afgelopen jaren kwam ik met enige regelmaat volwassenen tegen die eigenlijk in hun kindertijd nooit goed geleerd hadden met de schisis om te gaan. Wat dat betreft is er zoveel veranderd. Speciale kinderafdelingen of een speciaal kinderziekenhuis waar ik werkzaam ben, heeft veel goeds gedaan. Veel volwassenen van nu hoor ik toch regelmatig vertellen hoe beangstigend het vroeger allemaal was. Volwassenen die in hun kindertijd niet voorbereid werden op wat er gebeurde of die bij behandelingen angstig werden. Bij sommige volwassenen bleek het vroeger veel meer taboe te zijn om te praten over wat je bezighoudt, laat staan te praten over wat je moeilijk vindt. Voor een behandelend arts is het prettig als hij weet wie hij voor zich heeft. Maak kenbaar wat je zenuwachtig en gespannen maakt. Als ervaringen uit het verleden dermate veel spanning geven dat het blijft blokkeren, dan kan EMDR soms een helpende vorm van ondersteuning zijn. EMDR is een traumaverwerkingstherapie die al veel goede resultaten heeft geboekt. 

 

Elk mens moet in de adolescentieperiode zijn identiteit vinden. Stukje bij beetje leren veel mensen dat zij meer zijn dan hun schisis. Er zijn gelukkig veel jongvolwassenen die een relatie krijgen, kinderen krijgen en merken dat ze als volwaardig persoon in het leven kunnen staan.

 

Uiteindelijk moet je durven geloven in het feit dat jij meer bent dan je schisis. Ik zeg vaak: ‘Ik heb geen afstandsbediening om de wereld te veranderen. Het enige wat we kunnen doen is kijken hoe jij ermee om kunt gaan.’ Dat betekent dus dat het lef en moed vraagt om nieuwe manieren te leren om contacten te leggen. Als je dat al jaren op een bepaalde manier doet, dan is het niet makkelijk om dat te veranderen.

 

Als je overtuigd bent van het idee dat je schisis de oorzaak is van het probleem en je wilt leren hier anders mee om te gaan, dan zal dat aanvankelijk geforceerd voelen. Hierdoor raak je juist dan overtuigd van het feit dat mensen je op je uiterlijk beoordelen. De gedachte, het gevoel past nog niet bij je. Soms kan het goed zijn om hier wat ondersteuning bij te zoeken, omdat dit een proces is wat er jaren over heeft gedaan om te ontstaan. Maatschappelijk werkers en psychologen zijn ervoor opgeleid om je hierbij te helpen. De begeleiding van de schisisteams gaat vaak tot 18 jaar.

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

0 Reacties

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden