Word lid!
25 maart 2015

Wilskracht

IMG_3021

Bij Nadja in de klas zit een meisje die heel behoorlijk loopt met een rollator. De fysiotherapeute oefent met haar het lopen met eifels. Met Wat? Eifels. Dat zijn wandelstokken waarbij de onderkant uitloopt in drie of vier pootjes voor meer stabiliteit.

Bij Nadja in de klas zit een meisje die heel behoorlijk loopt met een rollator. De fysiotherapeute oefent met haar het lopen met eifels. Met Wat? Eifels. Dat zijn wandelstokken waarbij de onderkant uitloopt in drie of vier pootjes voor meer stabiliteit.

 

Met grote interesse bekeek Nadja één en ander en toen zij aan de beurt was voor haar therapie, wees ze op de gang naar de eifels. Dat wilde zij ook! Nu vindt de therapie altijd onder schooltijd plaats maar toen ik onlangs even in de klas was, vertelde de fysiotherapeute dit voorval lachend. Gelukkig heeft zij het motto: “als het kind wat wil leren, gaan we ervoor” ‘Maar….’ waarschuwde ze me, ‘heel funktioneel zal het niet voor haar zijn. Nadja zal er nooit los mee gaan lopen, daar is ze te instabiel voor en ze kan niet vertrouwen op haar handen die onwillekeurig los zullen laten.’

 

Tien dagen later. Ik word gebeld door een anoniem nummer. ‘Zeg maar’ hoor ik. En dan: ‘Mamma?’ Haar stemmetje ontroert me. Ze heeft me nog nooit gebeld.‘Jahaa’ hoor ik de therapeute zeggen, ‘Nadja wil iets vertellen, want, hoeveel tellen heb jij los gestaan met steun op de stokken?’ ‘Tien!’ zegt Nadja en ik hoor haar onverholen trots.

 

Die zelfde week wordt ze op vrijdag wakker met een plannetje. ‘Vandaag eifels mee naar huis.’ Het duurt even voor ik het versta maar dat is waar ze haar zinnen op heeft gezet. Thuis in het weekend oefenen met de eifels. Ik vraag me af of ze het daarover heeft gehad met de fysio en zeg voorzichtig dat ze vandaag geen therapie heeft. ‘Juf vragen’ lost Nadja het probleem op. Hmmmm…. Als ze in de taxi zit, mail ik juf en therapeute. De therapeute mailt ’s middags terug dat ze het er niet over hebben gehad maar dat het best een keer mag, alleen wil ze me eerst laten zien hoe ik dat met haar kan oefenen.

 

Afgelopen maandag heb ik meegekeken met de therapie. Het is dat de fysio en Nadja allebei zo vrolijk waren anders had ik een traantje gelaten. Nog nooit had ik Nadja zien lopen zonder rollator of enige steun onder haar oksels. Nu hield ze zichzelf echt zelf rechtop met steun op de wandelstokken. De fysio had haar handen over Nadja’s handen gelegd voor de veiligheid en liep zo achter haar aan.

Nadja bewijst het maar weer eens: waar een wil is, is een weg!

 

Wat vind jij ervan? Laat hier jouw reactie achter!

1 Reactie

30 mrt 2015

In een leven met CP bepaalt wilskracht alles. Ik ben een vrouw van 53 jaar en sta actief en volop in er leven ondanks en misschien wel dankzij CP. Ik moet eerlijk bekennen dat ik een lichte vorm heb, maar ook daar kan je goed last van hebben. Door veel te trainen, dagelijks oefenen, blijven zoeken naar mogelijkheden en niet
kijken naar je beperkingen en vooral door het te willen, heb ik ondertussen de hele wereld over gereisd, in de bergen gelopen en alles kunnen doen wat ik graag wilde. Veel succes en ga vooral door met alles uitproberen. Chris

Wil je mee discussiëren? Laat een reactie achter of maak een topic aan.

Aanmelden