Word lid!

Ellis van Loenhout

Woonplaats: Oud-Vossemeer
Hobbies: fotograferen, wielrennen, fitness, krachttraining, wandelen
Interesse: Alles rondom CP, het buitenleven, dieren, de natuur etc.

Hallo,

Mijn naam is Ellis van Loenhout, ik ben geboren op 3 januari 1996 wat mij nu 22 jaar maakt. Mijn hele leven lang woon ik al in Oud-Vossemeer, een klein dorpje dat nog net in Zeeland ligt. Ik kom uit een gezin met drie kinderen, waarvan ik de middelste ben. Tijdens mijn moeders’ zwangerschap heb ik een viertal herseninfarcten, waar ik Cerebrale Parese aan heb overgehouden. Dit uit zich voornamelijk aan mijn rechterkant en mijn benen.

Van jongs af aan ben ik gek op dieren. Ik zat ook al snel te paard op de campings waar wij op vakantie gingen. Ik heb een hondje en ik rijd paard. In 2011 heb ik mijn passie voor fotograferen ontdekt, hiervoor heb ik het apparatuur aangeschaft en dit is nog steeds één van mijn passies. Wielrennen zit in mijn familie en ook ik ben er helemaal gek op! Het is heerlijk om de racefiets te pakken en weg te gaan, gewoon even je hoofd leeg maken.

Ik ben afgestudeerd onderwijsassistent, nu ben ik klaar voor een nieuwe uitdaging!

Ik heb mijn eigen blog over cp (www.levenmetcerebraleparese.wordpress.com) waarop ik blog over mijn leven, ook ben ik actief blogger bij Stichting Hoezo Anders (wwww.hoezoanders.nl).
“Being disabled should not mean being disqualified from having access to every aspect of life.”

Mijn blogs

17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Mijn gevoel van vrijheid

Vrijheid... Het kan zo vanzelfsprekend zijn, maar toch ook weer niet. Vandaag neem ik jullie mee in iets wat ik ontzettend fijn vind. Iets wat me vrijheid geeft, maar niet vanzelfsprekend is!

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Een zomer zonder zorgen

Het is weer zomer. Ik sta vaak voor lastige keuzes. Maar moet ik dan alles maar laten? Het leven is kort, dus moet je er optimaal van genieten! Val een keer, sta weer op, heb een keer spijt van wat je doet, maar bovenal LEEF! Doe wat je leuk vindt!

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Tuinieren doe ik niet in één dag

Een lieveheersbeestje landt op mijn met klei bedekte hand. Ik tel de stippen: “een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven. Vroeger dachten we dat het aantal stippen de leeftijd van het beestje was. Dat is niet waar. Het is intensief, maar ik geniet hier zo van.

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Hoe mijn spalken mijn vrijheid zijn geworden

Als kind loop je regelmatig tegen onbegrip aan. Je vrienden spelen zonder problemen, terwijl jij toch altijd rekening moet houden met de dingen die je niet kunt. Wanneer je klein bent gaat dit toch vaak vanzelf. Maar op een gegeven moment wordt je ouder en ga je puberen. Semi-orthopedische schoenen en een beenspalk zijn dan echt niet cool. De onmacht en frustratie groeit als anderen je daardoor belachelijk maken. Mijn verhaal over hoe ik ze leerde accepteren.

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

JA, ik ben een koukleum....

Tegenwoordig heb ik het altijd koud. Zeker nu het winter is, is dat wel een lastig puntje natuurlijk. Ik houd zo veel van de winter. Ik vind het prachtig: het winterzonnetje, de bevroren akkers en weilanden, de lichte mist die net boven land hangt. Maar oh, wat is mijn lijf dan koud, spastisch en pijnlijk. Mijn rechtervoet, de voet van mijn meest aangedane kant, is praktisch een ijsklomp... Hoe houd ik mezelf warm? En waarom vind ik het toch zo lastig?

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Onvermoeibare vechtlust na lichamelijke tegenslagen

Tja, waar moet ik eens beginnen. Het is alweer een tijdje geleden dat ik geblogd heb voor de BOSK. Dat is niet zonder reden geweest. Ik ben heel druk geweest met allerlei onderzoeken, omdat mijn lijf gewoon niet meewerkte. Dat is voor een actief persoon als ik, erg moeilijk om te accepteren. Het is het zoveelste acceptatieproces waarbij ik mezelf uit een dal moet vechten. Mijn vechtlust blijft onvermoeibaar na keer op keer al die lichamelijke tegenslagen.

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Opgroeien en keuzes maken

Hoe ga je door na het overlijden van een dierbaar gezinslid? Hoe pak je je leven op en hoe creëer ik meer zelfstandigheid? Wat moet ik doen om op mezelf te kunnen? Dit zijn vragen die mij bezig houden. De komende tijd beschrijf ik welke stappen ik neem in mijn leven, beschrijf ik mijn opgroeiproces en de keuzes die ik maak.

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Een laatste eerbetoon

Als je een handicap hebt, heb je vaak veel zorg nodig. Deze zorg wordt vaak door gezinsleden op hen genomen. Maar wat gebeurt er als je zo'n onmisbare schakel toch moet missen? Mijn verhaal over mijn verdriet.

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Het jaar 2014 in een notendop!

Het jaar is weer ten einde. Een jaar met CP is nooit zonder uitdagingen. Wat zijn de hoogtepunten van dit jaar van Ellis? Waar heeft ze van genoten? Je leest het allemaal in haar nieuwe blog!

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Droom, volg die droom, maak die droom waar!

Ellis is een echter doorzetter. Zelfs als de mensen om haar heen denken dat ze iets niet kan of tegen haar zeggen dat ze er maar beter mee kan stoppen gaat ze gewoon door. Want als je doorzet en droomt over dingen die je wilt bereiken gaat dat ook lukken!

Lees meer
17191783_1281622481885303_7750355627058952286_o

Volg je hart!

Volg je hart, neem kleine stapjes en geef vooral nooit op! Dat is wat Ellis betreft dé sleutel tot succes. Als je iets echt graag wil dan is het nooit te zwaar, ongeacht de hoeveel het van je zal vergen. Zij wil dat een handicap niet gezien wordt als een beperking, maar als een middel om succesvol te zijn!

Lees meer

Wil je met mij in contact komen? Stuur dan een bericht.